Een hond met een missie

Afbeeldingsresultaten voor hond autisme

Lieve Mika,

Het was de bedoeling dat jij in ons gezin meer rust zou brengen, je werd geboren met een missie. Die missie was om onze zoon te helpen meer zelfvertrouwen te krijgen, zelfstandiger te worden, maar vooral om hem te helpen zijn boosheid na overprikkeling, onder controle te krijgen.

Wat was hij met zijn 10 jaar verloren hier op aarde. Vaak heb ik naar hem staan kijken als hij in zijn veilige bedje lag, met het schijnsel van zijn Winnie de Poeh lampje als een aureool over zijn engelengezichtje. Dan zag ik de rust en tevredenheid in zijn lichaam, die hij overdag zo miste. Ik voelde aan zijn hele energie dat hij tijdens zijn slaap terug naar huis ging, terug naar ziel, naar onderbewustzijn. En wat een vrede straalde er daar van hem af. De wereld leek te hard voor hem, en s avonds in het donker, kon hij weer ontspannen in zijn eigen wereldje. Datzelfde wereldje waarvan in zijn leven vaak gezegd werd dat het niet goed voor hem was, dat hij meer contact moest maken en meer moest durven. De wereld wilde zoveel van hem en ook hij moest, net als jij, aan allerlei eisen en verwachtingen voldoen van hoe je hoort te zijn. Hij moest iets worden, terwijl hij al iets was….

Lieve Mika, je was de uitverkorene om ons hoog gevoelige kind, met een sticker op zijn voorhoofd met daarop Autisme, te laten mee draaien in de grote wereld. Hem zo te vormen dat hij erin paste. Maar jij leek veel te druk en te wild, jij liet je niet in een vormpje stoppen en jij voldeed niet helemaal aan de verwachtingen die aan een autismegeleide hond gesteld worden. Jij kwam, zag en deed precies wat ons kind nodig had. Je ging op je gevoel af en had helemaal geen training nodig.

Tijdens de trainingen liet je duidelijk zien dat je een dier was, dat niet getemd wilde worden. Je was zo hongerig naar avontuur en wilde het liefst de hele wereld verkennen. Je kende geen angst en ging overal onverschrokken op af. Het enige waarvoor jij wel een klein kunstje wilde doen was kaas. Ik denk dat je in je vorige leven een muisje was en dat je dubbel en dwars wilde terugbetalen voor alle keren dat je toen in een hoekje gedreven werd. Er was voor jullie allebei te veel dat moest en waar jullie ook allebei geen zin in hadden.

Uiteindelijk deed je veel meer dan wij hadden durven dromen. Vanaf de eerste dag dat jij in ons gezin en ons hart kwam wonen, had onze kleine jongen geen woedeaanvallen meer. Jij voelde het aan als hem alles teveel werd en ging voor hij overliep van alle prikkels, naast hem zitten en liet je aaien. Je maakte grapjes door al knorrend op je rug te gaan schuiven, waardoor er door zijn tranen een hele grote lach doorbrak. Daar waar niemand hem kon bereiken, was jij.

Ook heb je hem geleerd dat hij goed is zoals hij is, het maakt niet uit of hij boos was of vrolijk, moe of blij, een dag een slecht kapsel? Jou maakte het niks uit. Zoonlief zei vaak dat hij het allermeest van jou hield, gewoon omdat jij hem altijd leuk vond. En dat gevoel miste hij vaak bij mensen. De zelfverzekerdheid die jij uitstraalde en dat je je niks aantrok van wat anderen van je vonden, maakten hem ook wel eens boos. Je spiegelde hem precies dat wat hij zo graag zelf zou willen: meer zelfvertrouwen. Wat ook zo fijn aan jou was voor hem: je had geen gezichtsuitdrukking, dus hoefde er ook niet gegist te worden naar wat je voelde, bedoelde of wat je van hem verwachte.

Twee zielen hier op aarde, die overduidelijk voor hun geboorte een afspraak met elkaar hadden gemaakt. Onze zoon is inmiddels 17 jaar en op het moment dat hij aan een nieuwe fase van zijn leven begon, heb jij de aarde verlaten. Echt, je bent gebleven tot hij het zelf kon en toen zat jouw tijd hier erop. Veel te vroeg voor ons, je was pas zeven jaar, maar voor jou betekend dit vrijheid.

Je mag nu weer die vrije ziel zijn, geniet ervan meisje, je hebt het dubbel en dwars verdient.

Reacties

Reactie door Gast 05-11-2018 om 13:05 uur

Prachtig geschreven. Had ik ooit in het verleden gezegd dat er ooit nog een boek van jou verschijnt?😘

1