Een jaar zonder jou

Lieve Mika,

Het is nu ruim een jaar geleden dat we afscheid namen van jou. Jou laten gaan was tegelijk intens pijnlijk, maar ook onvoorstelbaar mooi. Twee extreem tegengestelde gevoelens, samengesmolten. De eerste tijd was heel onwerkelijk, want wat is het allemaal snel gegaan....Diep verdriet wisselden we de eerste weken af met grote vreugde als we herinneringen aan jou ophaalden.

Ik kon ik me geen leven zonder jou voorstellen en ben ik blij dat ik diep geloof dat dood eigenlijjk niet bestaat. ik geloof dat onze ziel ons lichaam verlaat en voor altijd blijft bestaan. Een paar weken nadat je bij ons wegging, begon ik een opleiding spirituele en intuïtie ontwikkeling en nog voor we goed en wel begonnen waren zei iemand uit de groep: "heb jij een hond? een golden retriever?, die zit namelijk tegen je been geleund.......Dat was voor mij bevestiging dat je er gewoon bij bent en ik voel je aanwezigheid. 

ik verbaasde mezelf over hoe ik omging met het verlies van mijn zielsmaatje en zette het afgelopen jaar een eigen praktijk op, volgde nog een opleiding, begon met het geven van wekelijkse meditatielessen en ontwikkelde mezelf in een enorm tempo. Ik leerde dat dat ik nog veel emotionele ballast met me meedroeg en werkte hard aan mezelf. Je was en bent nog elke dag even in mijn gedachten en zit voor altijd in mijn hart.....maar ergens bleef er iets aan me knagen. Waar is mijn glans gebleven, wanneer ben ik mijn onbevangenheid kwijt geraakt, het voelde alsof er iets in mij miste, maar ik kon er niet bij. Mediteren bracht me steeds dichter bij mijn kern en healings hielpen me mijn blokkades te zien en op te lossen. ondanks alles bleef het gevoel van gemis. Door alles waar ik mee bezig was en zoekende naar mijn ware zelf, was ik de verbinding met jou kwijt geraakt. 

Gelukkig heb ik lieve mensen om me heen die  me door dik en dun steunen in het hele proces en kan ik helemaal mezelf zijn. Mijn lieve tante zei tegen me: ik weet wanneer je je glans verloren bent......hoelang is mika nu dood? 

Het raakte me tot diep in mijn ziel en ineens voelde het alsof ik helemaal niet goed om je gerouwd had, lieve Mika. het kwam als een klap, maar het klopte helemaal. Mijn glans had ik meegegeven toen jij niet meer lijfelijk aan mijn zijde was. Dat gevoel van ik mis iets in mezelf, was het gemis van jou. en ook al weet ik dat je altijd om me heen bent, de knuffels en jouw onbevangenheid waren van veel grotere betekenis voor mij dan ik me bewust was toen je nog leefde. Daar waar jij er gewoon altijd was en me uit mijn gedachten trok door je eigenheid en onvoorwaardelijke vrolijkheid, moest ik dat ineens zelf voor elkaar krijgen.

Ik besef nu hoeveel jij me geholpen hebt tijdens het hele proces van ontwikkeling en zielsverbinding. ik zie het nu heel helder. En met die helderheid en de verbinding die ik nu weer meer dan ooit met je voel, komt mijn glans en onbevangenheid beetje bij beetje terug.

Met jou was er altijd iemand die onvoorwaardelijke liefde voor me voelde, altijd en overal. Nu leer ik om onvoorwaardelijk van mezelf te houden, zonder oordeel en schuldgevoel. 

Wij mensen kunnen nog veel leren van de liefde die onze dierenvrienden van nature aan ons geven......ik denk dat de band en de lessen die we van onze huisdieren leren, onderschat worden. ze zijn niet voor niks in ons leven gekomen. Ze leren ons puurheid, gewoon jezelf zijn en onvoorwaardelijkheid......

Reacties

Reactie door Artep 29-09-2019 om 22:37 uur

Lieverdje....Jij weet de werkelijkheid, altijd zo mooi in woorden te vangen. Zieleroerselen in klare taal weer te geven, herinneringen zo mooi op te halen. Je bent een schrijver. Er volgt nog weleens een boek van jou. Puur is het woord dat bij mij op komt als ik aan je denk. Eerlijk ook. En kwetsbaar. Dat laatste is met rasse schreden aan het verdwijnen want jij pakt de koe bij de hoorns. Jij laat er geen gras over groeien. Jij bent gemaakt om te stralen. Ik hou van jou.

1
Reactie door Ingrid 29-09-2019 om 21:47 uur

Ppffff...... wat heb je dit weer zóóó mooi en puur geschreven, ik word er altijd weer door geraakt....
Ook ik had ooit een Golden,,,, en ja ik denk nog vaak aan hem en wat ie me nu nog voor inzichten brengt.
Dank weer voor je blog lieve vriendin 🙏

1