Mika, "Zij die als God is"

De bronafbeelding bekijken

Lieve Mika,

Hoe veel pijn voel ik in mijn hart, nu ik je heb moeten laten gaan, mijn trouwe vriendin die mij leerde wat onvoorwaardelijke liefde is. Niks wat ik aan mezelf hoefde te veranderen om jouw liefde te verdienen. Geen verwachtingen, geen compromissen, geen beschuldigen of verwijten. Gewoon goed, zoals ik ben. Jij liet me zien hoe spiritualiteit gewoon ziel zijn is. Jij leefde puur vanuit je ziel, zonder gedachten die je lieten twijfelen.

De eerste keer dat ik je zag, was je een heel klein pupje dat samen met je broers en zussen lekker tegen je moeder aan lag. Ik herkende je meteen: Het meisje met het rode halsbandje. Een soort van zielsverbinding, weten dat jij in ons leven hoorde te zijn. Ik kon toen nog niet weten of jij ook zou worden uitgezocht, want jij moest, in tegenstelling tot ons, wel aan bepaalde eisen voldoen. Je kwam bij ons om onze zoon met autisme te begeleiden. Hem te troosten als hij boos was, hem lief te hebben als hij zichzelf kwijt was en samen met hem zelfvertrouwen op te bouwen.

Elke week kwamen we op visite bij jou en je familieleden. En dat waren er heel wat! We merkten gelijk bij binnenkomst dat dit niet zomaar een nest hondjes was, maar een met een hele speciale energie. Heel krachtig, maar ook enorm gevoelig. Enthousiast, aanwezig, overweldigend, maar ook heel zacht en liefdevol. En dit omschrijft ook precies jou hele zijn, zoals je was. Als je bij jouw familie binnenkwam, voelde het als een warm bad. Hoe welkom kun je ontvangen worden! Elk lid van de Golden familie kwam ons verwelkomen. En wel met zo veel blijdschap dat je er bijna van ondersteboven was!

Ik zie het nog zo voor me: je moeder kon niet trotser zijn, de liefde straalde van haar af en ze was o zo trots om al haar kindjes aan ons voor te stellen. Ik zag jou als eerste en je bleef in mijn hart rondzweven. Mijn intuïtie vertelde mij dat ik je herkende van toen we allebei nog geen aards lichaam hadden. Op zielsniveau maakte wij al de afspraak elkaar in dit leven te leren kennen.

Alleen was ik toen nog helemaal niet bezig met intuïtie en luisteren naar je innerlijke stem. Als kind raakte ik deze verbinding met mezelf helemaal kwijt. Ik leerde om niet op mijn hart te vertrouwen en mijn gevoel en mezelf weg te stoppen. Een stem in mijn hoofd liet mij geloven dat ik het vast verkeerd gevoeld had en dat ik me niet moest hechten aan dat ene hondje. Uiteindelijk werd mijn gevoel bevestigd en was jij het hondje dat het beste paste in ons gezin. Je was krachtig en zeker genoeg om tegen de onverwachte situaties opgewassen te zijn die bij een jongen met autisme passen. Harde geluiden en wisselende sfeer in huis, je herstelde meteen en was er niet van onder de indruk. Je naam was Daisy, maar wij gaven je de naam Mika: "zij die als God is"

Als ik dit schrijf merk ik hoe ik veranderd ben in de bijna 8 jaar dat jij in mijn hart bent komen wonen. Hoeveel voorwaarden we aan jou en aan het leven stelden. In de loop van de jaren zijn alle eisen en verwachtingen helemaal uit mijn leven verdwenen. Het gaat om de ziel van elk wezen. Alles is goed zoals het is. Nu je weer terug naar huis bent gegaan en je aardse lichaam achter je liet, zie ik nog meer hoe jij mijn pad naar verlichting beschenen hebt. Je was er gewoon, zelfs als niemand anders er was. Je had geen mening, geen advies, geen oordeel. Ik ben je intens dankbaar voor alles wat je ons gaf en de lessen die je hier achter hebt gelaten.

Reacties

Reactie door Artep 24-10-2018 om 17:28 uur

Ooo wat kun je dit toch prachtig vertellen. Ik zie helemaal voor me hoe het allemaal was. Het meisje met het rode bandje.....Je voelt het zooo duidelijk he? Als een hondje speciaal bij jou hoort. Ik had dat bij Don, de pup met het paarse bandje..... Later zie je pas hoe juist je gevoel was.Hoe perfect deze ziel bij jou hoorde. Ik leef intens mee met je blogs. En stuur je heel veel liefde❤️❤️❤️

1