Soof

Afbeeldingsresultaten voor i love animals quote

 

Afgelopen week ben je nog meer in mijn gedachten aanwezig dan anders, lieve Mika. Dat komt omdat we afscheid van Soof hebben genomen. Je weet wel, het wit met zwarte kippetje, dat jou zo nieuwsgierig aan keek als je liggend in het gras, over de kippenren waakte. Soof had de pech dat Cashew, de baas in het hok, de pik op haar had. En zo kon het gebeuren dat kleine Soof al de eerste avond in haar nieuwe thuis, niet welkom was. Ze was nog heel klein en maakte geluidjes als van een kuikentje.

De eerste ochtend nadat we haar met haar vriendin Speedy bij de boer op hadden gehaald, werd ik wakker met een onbestemd gevoel. Ik werd als een magneet naar de kippenren getrokken en trof daar kleine Soof hevig bloedend en meer dood dan levend aan. Arm diertje was er niet goed aan toe. Ze was zo toegetakeld door Cashew.  Onder jouw toeziend oog heb ik je oude bench opgezet. De bodem bedekt met stro en een stok waarop ze kon zitten. Een rustig plekje om Soof tot rust te laten komen. Haar vriendin Speedy verhuisde met haar mee, zodat ze elkaar gezelschap konden houden.

Soof bleek een behoorlijke wond op haar koppie te hebben opgelopen. We hebben haar elke dag verzorgd, jij week geen moment van mijn zijde. En wonder boven wonder kwam ze er helemaal bovenop. Maar terug de kippenren in bleek nog niet zo makkelijk te zijn. Ze was en bleef het zwakke kipje. Ze had er duidelijk iets aan over gehouden, ze was de langzaamste en bleef achter op de rest in bijna alles.  Elke dag lieten we de kippendames op het gras rondscharrelen, zodat Soof, als Cashew het op haar heupen had, genoeg ruimte had om weg te vluchten. Het heeft heel wat weken, misschien wel maanden geduurd, voordat het ons lukte om alle kippetjes weer samen in een groep te laten leven. Elke keer was het weer een gok of het goed ging. Maar de rust is uiteindelijk terug gekeerd en Soof werd getolereerd. Behalve de avonden, waarbij Cashew bepaalde dat Soof niet welkom was om bij de rest op stok te gaan.

Op een ochtend, vorige week ontdekte ik ineens dat Soof mank liep en bij nader onderzoek, bleek haar pootje verlamd te zijn. Toch maar weer de bench opgezet, en dit keer zonder jouw natte neus in mijn nek. Wat een gemis. Nu Soof niet in staat was om op tijd weg te komen, lukte het Cashew om haar te weer te grazen te nemen. Het zag er somber uit en na een dag of vier, hebben we besloten dat ze beter verdiende dan dit. Ze was alleen nog maar in staat om te zitten, kon zich niet beschermen en het lukte haar ook niet meer om zelfstandig bij haar voer te komen. We zetten haar in een doos en reden door de stromende regen naar de dierenarts. Het was tijd om haar te laten gaan. Maar wat een zwaar gevoel, het leek ineens weer gisteren dat we afscheid moesten nemen van jou, lieve Mika. Ook al weet ik dat de keuze die we maakten voor jullie allebei de beste is, het is en blijft moeilijk om die verantwoording te nemen en te zien hoe betrekkelijk het leven eigenlijk is. Het is niet vergelijkbaar en veel mensen zullen zeggen: ”Het was maar een kip.”  Maar voor mij zijn alle zielen op aarde gelijk en hebben we met zijn allen evenveel recht op een waardig leven, zonder pijn en met veel liefde.

Dankbaarheid vermengt zich met de liefde en de herinneringen die een lach op mijn gezicht toveren.

Ik weet zeker, dat jij, lieve trouwe Mika, haar onder je hoede hebt genomen.

Ik weet zeker dat ze zich nu welkom en geaccepteerd voelt.

Reacties



Nog geen reacties op dit blogbericht... Ben jij de eerste?